Met 17 jaar ervaring in de gehandicaptenzorg heb ik geleerd om verder te kijken dan gedrag. Om te zien wat er écht speelt achter een boze bui, een teruggetrokken kind of een gesloten mond. In die jaren werkte ik met kinderen en volwassenen met complexe gedragsvragen, en leerde ik signalen elzen en de vraag áchter het gedrag herkennen.

Naast mijn werk als verpleegkundige werkte ik de laatste jaren ook als teammanager van diverse woonhuizen. Daar coachte ik collega’s, sprak ik dagelijks met ouders en leerde ik hoe belangrijk samenwerking en vertrouwen zijn, zeker als het gaat om zorg voor een kind.

Nu zet ik die ervaring in als kindervoedingsdeskundige. Want ook eetgedrag is gedrag. En een kind dat niet wil eten, zegt daarmee vaak iets anders. Dáár zit mijn kracht: ik help ouders om dat eetgedrag beter te begrijpen. Zodat er meer rust komt aan tafel en in je hoofd.

Geen strakke schema’s of “je moet dit of dat”-adviezen, maar met praktische handvatten die passen bij het échte leven met jonge kinderen. Mijn aanpak is liefdevol, realistisch en zonder oordeel. Want ik weet hoe het is om met een peuter aan tafel te zitten die roept: “Ik lust dat niet!” en wat dat met je kan doen als ouder.

Zelf ben ik moeder van twee jonge kinderen. En geloof me: hier thuis gaat het óók niet altijd vanzelf. Er zijn avonden dat ik iets op tafel zet en ze het niet willen eten. Of dat ze te moe zijn na een schooldag om nog maar één hap binnen te krijgen. Ik weet hoe het voelt om voedzaam te willen koken, maar onderweg vooral strijd, gemopper of een dichte mond tegen te komen.

Juist daardoor snap ik hoe frustrerend het kan zijn om wél je best te doen, maar toch in die eetstrijd te belanden. Die combinatie – van professionele kennis én levenservaring – zorgt ervoor dat ik ouders echt naast me voel zitten. Aan dezelfde keukentafel, met dezelfde vragen.

Ik help gezinnen om eetmomenten thuis weer ontspannen te maken. Geen strijd om elke hap, maar eten in een sfeer waarin je kind zich veilig voelt én jij ook even adem kunt halen.

Ik geloof dat eten een moment mag zijn van rust, verbinding en ontdekking. Geen driegangendiner, geen prestatiedruk, maar wél aandacht, liefde en een beetje structuur.